Ex Persona Romanae Ecclesiae Scripta
Interprete Jean-Baptiste Coteliero
e pp. 199-328 Patrologiae Latinae v1
Caput I
Ecclesia Dei quae incolit Romam, Ecclesiae Dei quae incolit Corintham, vocatis, sanctificatis in voluntate Dei per Dominum nostrum Jesum Christum: gratia vobis et pax ab omnipotente Deo per Jesum Christum multiplicetur.
Propter subitas ac sibi invicem succedentes calamitates et casus adversos qui nobis acciderunt [1], tardius, fratres, nosmetipsos convertisse agnoscimus ad ea quae fuerunt quaesita a vobis, dilecti, et ad seditionem impiam ac detestandam, advenis Deique electis alienam; quam pauci homines insolentes et audaces in tantum vecordiae inflamarunt, ut venerabile ac illustre, dignumque quod ab omnibus ametur nomen vestrum, magnopere blasphemetur. Quis enim apud vos diversatus, omni virtute plenam firmamque fidem vestram non probavit? sobriam et mitem in Christo pietatem non est admiratus? magnificentiam qua hospites excipere soletis, non celebravit? perfectam denique certamque cognitionem vestram, non beatam praedicavit? Omnia enim sine personarum acceptione [2] a vobis fiebant, et in Dei legis ambulabatis, praepositis vestris subditi, et senioribus qui sunt inter vos debitum honorem triubuentes. Juvenibus, ut moderata et honesta sectarentur, mandabatis; mulieribus, ut in inculpabili, gravi et casta conscientia omnia peragerent, diligendo viros suos, prout officiam postulat, denuntiabatis; utque in obedientiae canone constitutae, res domesticas honeste administrarent modestissimeque se gererent, docebatis.
Caput II
Omnes autem humili animo eratis, nullatenus superbientes, magis subjecti "quam subjicentes, dantes libentius quam accipientes". Dei viatico [3] contenti; verbaque ejus diligenter attendentes, dilitati eratis in visceribus; ejusque passiones vobis prae oculis erant. Sic alta et abundanti pace fruentes, inexplibile benefaciendi desiderium omnes tenebat, plenaque Spiritus Sancti super omnes effusio erat: sancta quoque voluntate referti, bono atque alacri animo cum pia fiducia manus vestras extendebatis ad omnipotentem Deum, ei supplicantes ut propitius esset, si quid inviti peccassetis. Diu noctique solliciti eratis pro universa fraternitate ut numerus electorum Dei cum misericordia et conscientia salvaretur. Sinceri et simplices eratis, atque injuriarum invicem acceptarum immemores. Omnis dissensio omnisque scissura vobis abominationi erat: proximorum delicta lugebatis: illorum defectus, vestros censebatis; benefacti nullius poenitabat vos, ad omne bonum opus parati. Veneranda et virtutem omnium referta conversatione ornati, omnia in timore ejus peragebatis: mandata et praecepta Domini in tabulis cordis vestri scripta erant.
Caput III
Omnis honor et latitudo vobis data est, et illud Scripturae impletum est: Edit et bibit, et dilatatus est et incrassatus, et recalcitravit dilectus . Hinc aemulatio, invidia, contentio, seditio, persecutio, commotio, bellum et captivitas manarunt. Sic viles et inglorii contra honoratos et gloriosos, sic insipientes contra sapientes, et juvenes contra seniores insurrexerunt. Hanc ob causam procul absunt justitia et pax, dum unusquisque Dei timorem deserit, et in fide ejus caecutit, neque in institutis praeceptorum ejus ambulat, aut vitam Christo dignam degit; sed secundam pravas ipsius concupiscentias incedit, iniquiam et impiam invidiam resumendo, per quam et mors in mundum intravit .
Caput IV
WIP
[1] Saeviente scilicet Domitiani persecutione, quae anno Christi 95 coepit. Quo tempore Romanam Ecclesiam convocare, ut Corinthiorum votis fieret satis, minime liberum erat. Qui calamitates, quas Clemens exsul passus est, hic commemorari putant, non attendunt eum Romanae Ecclesiae nomine scribere, adeoque non privatas sed sibi cum Ecclesia Romana communes aerumnas enarrare.
[2] ἀπροσωπολήπτως; Nullo hominum respectu, ratione, discrimine causae meritum, ac aequitatem spectare.
[3] Dei viatico contenti Forte doctrinam salutis ex sacris Scripturis haustam intelligit ut Basilius ad Melestium epist. 56 (57): "utilia documenta aut aliqua tum ad praesens tum ad futurum saeculum viatica". Sic Cyrillus Hieros catech. 5 vult catechumenos suos fidem in cordibus insculptam habere et verba ipsa symboli mente et memoria tenere ut viaticum haberent omni aetate vitae. Vel potius τὰ βιωτικὰ ad victum et vestitum necessaria τῶν ἐφοδίων nomine intelligenda sunt ut Paulus I ad Timotheum VI, 8: "Habentes autem alimenta, et quibus tegamur, his contenti simus." et ad Hebraeos XIII, 5: "Sint mores sine avaritia, contenti praesentibus"